Column: hoeveel meningen kan één ouder hebben?

Op de dag dat ons tweede kind geboren werd, kreeg ik binnen een uur drie adviezen over inbakeren. Eén van de kraamverzorgende, één van mijn tante, en één uit een video die mijn partner ’s nachts had gezien. Ze waren het niet met elkaar eens. Ik weet nog dat ik dacht: ik ben nu al jaren ouder, en nog steeds weet ik niet wie ik moet geloven. Die vraag is voor mij uiteindelijk de reden geworden om aan MamaCircle mee te werken.

Ruis is niet hetzelfde als kennis

Niet elk advies is even zwaar. Sommige adviezen zijn gebaseerd op veel onderzoek, zoals de adviezen rond veilig slapen. Andere komen uit een traditie die generaties lang heeft gewerkt voor een bepaalde familie of cultuur. En weer andere zijn simpelweg iemands eigen ervaring: ‘bij ons hielp het’. Al die soorten kennis zijn waardevol, maar ze zijn niet hetzelfde. Als je weet met welke soort je te maken hebt, kun je er rustiger mee omgaan.

Je eigen kompas

Wat mij helpt, is een eenvoudige vraag: past dit bij hoe wij als gezin willen leven? Voor veiligheid volg ik het onderzoek. Voor de rest kijk ik wat bij ons en onze kinderen past. Soms is dat een traditie van mijn oma, soms een tip van een vriendin, soms helemaal niets van dat alles. En ik heb gemerkt dat het gesprek met mijn partner daarover belangrijker is dan het antwoord zelf.

Je hoeft niet elke mening te weerleggen. Je mag ook gewoon zeggen: dank je, ik neem het mee.

Dus aan iedereen die vandaag weer drie tegenstrijdige adviezen kreeg: je bent niet de enige. Het is niet jouw taak om alles te weten. Het is wel jouw keuze wat je ermee doet.